ΑΓΓΕΛΟΙ

Υπάρχουν άγγελοι, στ’αλήθεια υπάρχουν

ντυμένοι χιτώνια και ενδυμασίες εκτός μόδας

Κάθονται σε ένα τραπέζι  πίνουν μπύρα φλυαρούν

νυστάζουν πάνε για ύπνο αργά

και εκεί στη γκαρνταρόμπα αναπαύεται μια λευκή φτερούγα

Δεν αισθάνονται αποστροφή για τους νεκρούς

για το μόχθο και τον ιδρώτα τους

γιατί το να πεθάνεις είναι τόσο σκληρό όπως να σπρώχνεις

ένα αλέτρι την άνοιξη

Με μιαν άσπρη ρόμπα ενός γιατρού σκύβουν

πάνω στον άρρωστο

και στους γέροντες λένε Λοιπόν πρέπει να αποδεχθείς

αυτό που σου συμβαίνει

Στα φωτοστέφανα των γυμνών κεφαλών

στις γκρίζες πλεξούδες

προσποιούνται μερικές φορές ότι είναι

ένας ιερέας που κλαίει μονάχος

με το μέτωπο να αναπαύεται σε ένα τραπέζι

Ξαφνικά ανακαλύπτουν μια λέξη ενός ποιητή

η διαπεραστική φωνή τους ανοίγει το δρόμο της

μεσα από μια συμφωνία

και πεθαίνουν νέοι στη θέση αυτών που δεν θέλουν

να πεθάνουν

ή εμφανίζονται ξαφνικά κάτω από ένα χειρουργικό μαχαίρι

Ο αναισθησιολογος τρέχει φωνάζοντας

Επιδέστε τις φλέβες

αλλά ειναι πια μακριά

στον ουρανό ήδη

Και μονάχα ένα σύννεφο θροϊζει κοντά τους

μόνο ένα σύννεφο θροϊζει

Υπάρχουν άγγελοι πραγματικά υπάρχουν

αρπάζουν κάθε σωστή ιδέα με το ψαροκάλαμο

της ευφυίας τους

και από κάδους γεμάτους αλήθεια ξεχύνουν

μια σταλιά για γούρι

ψήνουν γλυκίσματα ποσάρουν ψάρι με λευκό κρασί

τους αρεσουν τα καλά αστεία

και το ασπράδι των ματιών τους λαμποκοπά

με χαμόγελο

και δεν ξέρουμε αν σ’ενα όχημα που

κατευθύνεται στη σελήνη

ένας τους δε θα συντριβεί κρυφά

μέσα σε μια διαστημική στολή

Τα νεογνά τους είναι πολύ στιβαρά

όπως στους πίνακες των Φλαμανδών

είναι πραγματικά σώματα σα αμυδρά βουβάλια

στο χείμαρρο

όμως υπάρχει μέσα τους μια άγρια

αλλά ευγενική δυναμη

μια φιλική αύρα κυματίζει στους μανδύες τους

Κάθονται ήσυχοι σε μια αίθουσα αναμονής

στον οδοντογιατρό

σε μιαν άδεια καρέκλα και είναι

οι τελευταίοι στη σειρά για να τον δουν

Μια μεγάλη σιωπή έρπει πίσω τους

Κι αυτό είναι σημάδι πως μπορείς

ν’αναγνωρίσεις ότι υπάρχουν άγγελοι

Αννα Καμιένσκα, από τη συλλογή «Ξαφνιάσματα» εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα 2009 μετάφραση Βασίλης Καραβίτης